Zoeken

Kerstmis en feestgedruis

Vroeger kon ik als kind uren voor de kerststal liggen. Ik werd helemaal één met het tafereel, dat onder de versierde boom stond. Als betoverd door het licht en de geur van de boom, voelde ik de energie die in de kerststal hing en uitstraalde naar de kamer. Het was een hele serene sfeer, vol liefde en warmte.

Ik herinner me nog dat de televisie aanstond en op het journaal waren beelden van het Midden-Oosten te zien. Van de wapenstilstand, van een moment van vrede. Omdat het kerst was. Ik had een gevoel van opluchting: wat fijn dat die mensen weer samen kunnen zijn, één durven zijn en mogen zijn.

Een paar dagen later was dit helaas weer voorbij en ging de oorlog verder. Ik begreep hier niets van en probeerde het gevoel dat ik een paar dagen ervoor had terug te halen door weer voor de kerststal te gaan liggen. Het klopte niet.

In mij was hetzelfde gevoel wel aanwezig maar om me heen zag ik het oorlogsleed. Hoe kunnen mensen zo gemakkelijk uit de liefde stappen en weer gaan schieten? Waar is de kerstgedachte gebleven? Wat houdt de kerstgedachte dan eigenlijk helemaal in? Niemand die me dat op dat moment uit kon leggen. Dingen waren zoals ze waren. Onbewust en dat had ik te accepteren.

Met kerstmis vieren we de geboorte van Christus. We vieren de geboorte van het licht op aarde. Christus was een bijzondere ziel met een bijzondere missie. Hij plantte het zaad op aarde, dat mocht gaan ontkiemen als de tijd daar zou zijn. Het zaad van licht en liefde. Hij bracht namelijk zo veel licht in een van de donkerste tijden die de mensheid heeft gekend, dat men er bang van werd en het wilde bestrijden. De energie van Christus is de energie van het hart. Van liefde, compassie, vergeving, warmte, dankbaarheid en verbinding. Zelfs toen hij door de donkere machten aan het kruis genageld werd, had hij de kracht om in liefde te blijven en hen te vergeven. Dit opende de ogen en vooral harten van alle aanwezigen. Met deze daad stapte hij uit het wiel van karma en werd een opgestegen meester. Het verhaal van de herrijzenis gaat eigenlijk hier over.

Tijdens Kerstmis wordt ons gevraagd stil te staan bij de Christus in onszelf. In jezelf te keren en je te verbinden met het licht in jou, het Christuslicht. Dit wordt gesymboliseerd door een verlichtte boom in huis neer te zetten. Helaas zijn we tegenwoordig vergeten wat we eigenlijk vieren in deze periode en gaat het meer om het feest, dan om de reden er achter.

We zijn steeds meer bezig met de buitenkant van ons huis te versieren zodat andere mensen dat zien, dan dat we de verlichte boom binnen waarderen.

Pas als we ons eigen licht kunnen zien en ermee kunnen verbinden gaan we zo hard stralen dat het zichtbaar wordt aan de buitenkant. De beweging is van binnen naar buiten. Je kunt de leegte van binnen niet opvullen door de buitenkant te verfraaien of door te gaan feesten met overvloedige spijzen en dranken. De overvloed komt ook van binnenuit. Dat is het gevoel, de beleving.

Dat kun je niet vervangen door materiële zaken.

Ik spreek nu wederom mijn dank uit naar Corona. Die opschudder zorgt er dit jaar waarschijnlijk voor dat we wat meer naar binnenkeren, ook al is dat gedwongen door alle beperkingen die onze ‘leiders’ ons opleggen. Mijn dank ook aan hen; voor het bieden van deze kans. Een kans voor de mensen om hun eigen innerlijk licht te vinden. De deur wordt door de regering opengezet, je hoeft er alleen nog maar doorheen te stappen.

Mocht je begeleiding willen bij het vinden van jouw licht, voel je dan welkom mij je hierbij te laten ondersteunen.



#kerstmis #feestgedruis #kerstgedachte #vrede #christus #christuslicht #liefde #compassie #warmte #dankbaarheid #verbinding

71 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven

E.H.B.O.

Follow us

  • LinkedIn Social Icon
  • Instagram
  • Facebook Social Icon

​© 2020 by Pacifica Praxis